Kwas kojowy

Opis

Jego odkrycie zawdzięczamy naukowcom, którzy zauważyli, że osoby zajmujące się produkcją sake, tradycyjnego wina ryżowego, miały bardzo białe dłonie. W 1907 roku udało im się wyizolować grzyb odpowiedzialny za produkcję tego kwasu — koji.

Różne pleśnie z rodzaju Aspergillus wytwarzają kwas kojowy z odpowiednich pożywek, wśród których można wymienić: skrobie; dekstryny; disacharydy, takie jak sacharoza i maltoza; heksozy: glukozę, fruktozę, mannozę i galaktozę; pentozy: ksylozę i abarinosa; a także sorbitol, dulcytol, i-adonitol, inulinę, inozytol, glicerynę, β-glicerofosforan, dihydroksyaceton, kwas glukonowy, kwas winowy i inne substancje. Najwyższą wydajność uzyskano z glukozy i ksylozy.

Jest to jasnożółty lub beżowy, bezwonny proszek krystaliczny, łatwo rozpuszczalny w acetonie i octanie etylu, dość dobrze rozpuszczalny w wodzie, nieco słabiej w etanolu oraz słabo rozpuszczalny w chloroformie, eterze i pirydynie.

Właściwości i zastosowania kwasu kojowego

To jeden z najsilniejszych istniejących środków rozjaśniających przebarwienia.

Stosowany do rozjaśniania melasmy, plam soczewicowatych, przebarwień ciążowych, plam związanych ze stosowaniem tabletek antykoncepcyjnych, plam starczych, piegów itd…

Hamuje melanogenezę, czyli produkcję melaniny i wynikającą z niej pigmentację. Z jednej strony hamuje tyrozynazę przez chelatowanie zawartej w niej miedzi, a z drugiej powoduje zmniejszenie ilości eumelaniny w komórkach z nadmierną pigmentacją.

Nie jest światłoczuły, jednak podobnie jak wszystkie środki rozjaśniające przebarwienia powinien być stosowany na noc; w ciągu dnia zaleca się ochronę przeciwsłoneczną. Jak wszystkie kwasy jest podatny na utlenianie i może utracić skuteczność.

Stosuje się go również w leczeniu miejscowych zmian trądzikowych, ponieważ ma umiarkowane działanie antybiotyczne.

Działa przeciwdrobnoustrojowo i przeciwgrzybiczo, chroniąc przed atakami bakterii, zarazków i grzybów.

Działa przeciwzapalnie, zmniejsza stan zapalny i zapobiega jego powstawaniu.

Jako przeciwutleniacz chroni przed wolnymi rodnikami.

Możemy używać go do produkcji maści, mydeł, peelingów, soli do kąpieli, produktów pieniących do kąpieli, lotionów, kremów i jako dodatek do niektórych preparatów przeciwsłonecznych...

Zalecane dawkowanie

Miejscowo na skórę w stężeniu 0.5-5%.

Działania niepożądane

• Może być szkodliwy przy wdychaniu i podrażniać drogi oddechowe
• Przy długotrwałym stosowaniu może powodować podrażnienie skóry i kontaktowe zapalenie skóry.
• Może powodować podrażnienie oczu

Środki ostrożności

• W przypadku długotrwałego lub powtarzającego się kontaktu używać rękawic
• przechowywać w szczelnie zamkniętych opakowaniach i chronić przed światłem.