Etherische wilde lavendelolie uit Sevilla

Lavandula stoechas sp Luisieri komt alleen op het Iberisch Schiereiland voor. In Spanje groeit ze vooral in Andalusië en Extremadura.
Het is een ondersoort van kuiflavendel, die in veel streken van het schiereiland voorkomt.
De winning van de etherische olie is relatief recent. Ze kreeg de naam "lavendel uit Sevilla", hoewel het geen echte lavendel is, maar een nauw verwante plant. Sevilla verwijst naar het gebied waar ze overvloedig groeit en waar de oogst voor distillatie begon.

Deze etherische olie is weinig bekend. In 1992 werd de plant gekozen als onderwerp van een proefschrift en werd de etherische olie geanalyseerd. Er werden meerdere partijen onderzocht. Daarbij werd voor het eerst in het plantenrijk een groep cyclopentenische terpenoïden aangetoond, vertegenwoordigd door alfa-necrodo. Deze stof was 10 jaar eerder geïdentificeerd in de afweersecretie van de Midden-Amerikaanse kever Necrodes surinamensis.

Christian Escriva heeft deze etherische olie het uitvoerigst bestudeerd, vooral wat de geur betreft. Zijn nauwgezette geuronderzoek heeft enkele therapeutische eigenschappen aan het licht gebracht.

Etherische lavendelolie uit Sevilla heeft een zeer bijzondere geur: zoet, met associaties van honing, ingekookte jam of zoethout. Ze heeft wat ruwe medicinale en balsemachtige noten. De geur lijkt helemaal niet op gewone etherische lavendelolie; laat je dus niet door de naam misleiden.