Olejek eteryczny z lawendy sewilskiej z dzikich zbiorów

Opis

Lavandula stoechas sp Luisieri jest rośliną endemiczną Półwyspu Iberyjskiego. W Hiszpanii spotykamy ją głównie w Andaluzji i Estremadurze.
To podgatunek lawendy francuskiej, która obficie występuje w wielu regionach półwyspu.
Jej olejek eteryczny pozyskuje się od stosunkowo niedawna. Otrzymała nazwę „lawenda sewilska”, mimo że nie jest lawendą, lecz jedną z jej „bliskich kuzynek”. „Sewilla” wskazuje obszar, gdzie rośnie obficie i gdzie zaczęto ją zbierać do destylacji.

To mało znany olejek eteryczny. W 1992 roku roślinę wybrano jako temat pracy doktorskiej. Wówczas przeanalizowano jej olejek eteryczny. W rzeczywistości zbadano kilka partii i po raz pierwszy w świecie roślinnym wykryto obecność grupy terpenoidów cyklopentenowych reprezentowanej przez alfa-necrodo, zidentyfikowany 10 lat wcześniej w wydzielinie obronnej chrząszcza z Ameryki Środkowej o nazwie Necrodes surinamensis.

Osobą, która najdokładniej zbadała ten olejek eteryczny, szczególnie pod względem zapachowym, jest Christian Escriva. Dzięki jego drobiazgowym „badaniom węchowym” udało się ujawnić niektóre właściwości terapeutyczne olejku.

Olejek eteryczny z lawendy sewilskiej ma bardzo charakterystyczny zapach: jest słodki i przypomina miód, konfitury lub lukrecję. Ma nieco szorstkie nuty lecznicze i balsamiczne. W niczym nie przypomina zapachu olejku lawendowego, dlatego nie należy dać się zwieść nazwie.

Wygląd: Ciecz bezbarwna, intensywnie żółta, złocista

Rozpuszczalność: Rozpuszczalny w alkoholu i oleju. Nierozpuszczalny w wodzie

Środki ostrożności

Nie stosować w pierwszych trzech miesiącach ciąży ani u dzieci poniżej 6 lat.

Taksonomia

Nazwa botaniczna: Lavandula stoechas ssp luisieri (Rozeira) - Rodzina: Lamiaceae - Rodzaj: Lavandula