Αιθέριο έλαιο άγριας λαδανιάς BIO

Περιγραφή

Ο κίστος ανήκει στην οικογένεια cistaceae. Είναι θαμνώδες φυτό με αειθαλή φύλλα.
Μπορεί να φτάσει έως τα 2 μέτρα ύψος. Τα φύλλα έχουν έντονο πράσινο χρώμα και ο βλαστός κοκκινωπές αποχρώσεις. Τόσο τα φύλλα όσο και ο βλαστός καλύπτονται από πολύ κολλώδη και αρωματική κομμεορητίνη, που προστατεύει το φυτό από την ακτινοβολία UV και την αφυδάτωση. Από αυτήν εξάγεται το περίφημο λάδανο, ιδιαίτερα πολύτιμο στην υψηλή αρωματοποιία.
Ο καρπός έχει μορφή κάψας. Οι σπόροι απελευθερώνονται μόνο υπό την επίδραση έντονης θερμότητας (ο κίστος είναι πυρόφιλο φυτό) ή φωτιάς.

Τα όμορφα λευκά άνθη του με πορφυρές κηλίδες εμφανίζονται την άνοιξη. Υπάρχει υποείδος (cistus ladanifer ssp albinus) με λευκά άνθη.
Εξαπλώνεται από το επίπεδο της θάλασσας έως περίπου τα 1500 μέτρα υψόμετρο. Αφθονεί στην Εξτρεμαδούρα, στην Ανδαλουσία, στις περιοχές Άβιλα και Κάθερες, καθώς και στην Πορτογαλία. Αναπτύσσεται επίσης στο Μαρόκο, στην Αλγερία, στη νότια Γαλλία και στα Κανάρια Νησιά.

Η χρήση του λάδανου ως αρώματος είναι γνωστή από την αρχαιότητα, στην Περσία, στην Κρήτη και στην Αίγυπτο, όπου χρησιμοποιούνταν για την παρασκευή θυμιάματος.
Η κομμεορητίνη του κίστου συμμετείχε στη σύνθεση αλοιφών που χρησιμοποιούνταν στην Αίγυπτο για την ταρίχευση. Αναφέρεται πολλές φορές στη Βίβλο.
Πιο πρόσφατα, στην αρωματοποιία το λάδανο αντικατέστησε το γκρίζο άμβαρο (έκκριση φυσητήρων), μια υπερβολικά ακριβή και σπάνια ουσία.
Το φυτό χρησιμοποιούνταν επίσης για τις ηρεμιστικές, αντιγαστραλγικές και αντιπερισπαστικές του ιδιότητες. Συνιστούνταν ακόμη για τον κοκκύτη, τον βήχα και την αντιμετώπιση τραυμάτων, κηλών και καταγμάτων.

Το ξύλο του κίστου χρησιμοποιούνταν ως καύσιμο σε φούρνους ψωμιού, για την παραγωγή κάρβουνου για μαγκάλια και για την κατασκευή κυψελών από φελλό και διαφόρων αντικειμένων (βελόνες, παγίδες, κοπανέλια).
Στο Μαρόκο κατανάλωναν τα φρέσκα πέταλα των ανθέων και τους σπόρους (αναμεμειγμένους με σιτάρι για την παραγωγή αλευριού).

Η γύρη του κίστου είναι μία από τις καλύτερες χάρη στην υψηλή πρωτεϊνική της αξία. Προσφέρει επίσης όλες τις βιταμίνες, τα μέταλλα και τα αμινοξέα που προσφέρουν άλλες γύρεις.
Το φυτό εκκρίνει μερικές φορές ένα μελίτωμα που ονομάζεται «μέλι κίστου» και καταναλωνόταν ως «λιχουδιά».
Η ρητίνη του έχει επίσης χρησιμοποιηθεί για την παρασκευή καραμελών, τσιχλών και γλυκών, ενώ μπορεί ακόμη και να μασηθεί απευθείας.
Το άρωμα του αιθέριου ελαίου κίστου είναι σύνθετο. Είναι ένα από τα λίγα φυτά που έχουν σχεδόν ζωικό άρωμα. Συχνά προκαλεί αποστροφή σε ορισμένους ανθρώπους, ενώ άλλους τους έλκει ακαταμάχητα. Αυτό εξαρτάται επίσης από την ποιότητα του αιθέριου ελαίου.
Αρχικά το άρωμά του είναι δροσερό και κάπως μενθολικό, αποσυμφορεί τη μύτη και το μέτωπο και διευκολύνει την αναπνοή. Μετά από λίγα δευτερόλεπτα μεταμορφώνεται σε ένα γλυκό, πικάντικο, ζεστό, αισθησιακό και βαθύ άρωμα, που μπορεί να θυμίζει άμβαρο, λιβάνι ή ιερές μυρωδιές όπως εκείνες των εκκλησιών και των ναών.
Το αιθέριο έλαιο κίστου χρησιμοποιείται κυρίως για τη φροντίδα του δέρματος, συγκεκριμένα για την ενίσχυση της επούλωσης, την πρόληψη της γήρανσης και την επανόρθωση ή αναγέννηση του δέρματος (ρυτίδες).
Φυσικά χρησιμοποιείται και στη φυσική αρωματοποιία, όπου αποτελεί βασικό συστατικό όταν αναζητάμε μια πινελιά άμβαρου.

Εμφάνιση: Διαυγές υγρό, από κίτρινο έως κοκκινοκάστανο

Διαλυτότητα: Διαλυτό σε αλκοόλη. Αδιάλυτο στο νερό.

Προφυλάξεις

Να μη χρησιμοποιείται κατά την εγκυμοσύνη και σε παιδιά κάτω των 6 ετών, εκτός αν υπάρχει επαγγελματική επίβλεψη.

Ταξινομία

Βοτανική ονομασία: Cistus ladanifer - Οικογένεια: Cistaceae - Γένος: Cistus