Tepezcohuite, cała kora

Opis

Mimosa tenuiflora (tepezcohuite) to cierniste drzewo o czerwonobrązowej korze, osiągające od 4 do 6 m wysokości. Charakterystyczne są jego krótkie, proste i bardzo ostre ciernie o długości od 2 do 3 cm. Ma białożółte kwiaty, zwykle zebrane w cylindryczne kłosy.

Drzewo rośnie głównie w ciepłym i wilgotnym klimacie, szczególnie jako składnik zbiorowisk trawiastych i ciernistych zarośli; występuje w suchych częściach ciepłych, wilgotnych stref, w niskich lasach ciernistych. Jego zasięg obejmuje tereny od Brazylii, a okazy znajdowano na północy Meksyku; najliczniejsze populacje występują jednak na przesmyku Tehuantepec, w stanie Oaxaca i na południu Chiapas w Meksyku. W niektórych regionach Meksyku uznaje się je za trudny do usunięcia chwast, ponieważ porasta głównie uprawy kukurydzy i opuszczone grunty rolne, tworząc gęste, rozległe skupiska, zwłaszcza w dolinie Cintalapa i północno-zachodniej części równiny przybrzeżnej Chiapas w Meksyku. Na podstawie okazów znalezionych w Meksyku oraz Ameryce Środkowej i Południowej tepezcohuite jest znane od początku dwudziestego wieku. Jego zastosowania ludowe mają również dawne korzenie; obecnie odkryto je na nowo lub stało się modne ze względu na właściwości kory, wykorzystywanej jako skuteczny środek dzięki działaniu kosmetologicznemu i farmaceutycznemu.

W korze pnia zidentyfikowano saponiny triterpenowe: mimonozydy A, B i C; glikozydy steroli: kampesterolu, stigmasterolu i daukosterolu; oraz alkaloidy indolowe: 5-hydroksytryptaminę i N-N-dimetylotryptaminę.

W korze pnia wykryto działanie antybiotyczne i pobudzające mięśnie gładkie.

Roślina jest powszechnie znana jako Jurema, Jurema Preta, Catinga, Tepezcohuite, Tepescohuite.

Ludowe zastosowania tepezcohuite (Mimosa tenuiflora):

• Drewno: opał (drewno i/lub węgiel drzewny), słupki do budowy ogrodzeń.
• Żywa roślina: tworzenie żywopłotów i uprawa alternatywna, osłanianie pól uprawnych, rzadziej pastwisk, lub naprzemienne zagospodarowanie pól, głównie kukurydzy, i terenów obsadzonych tepezcohuite.
• Zastosowanie lecznicze: przemywanie ran, okłady lub opatrunki na powierzchowne rany skóry, a przy otarciach jamy ustnej, podniebienia, dziąseł itp. — płukanie gardła.
• Garbniki: barwienie tkanin.
• Proszek: na oparzenia drugiego i trzeciego stopnia; przypisuje mu się szybkie uśmierzanie bólu i gojenie bez pozostawiania
  śladów. Zaobserwowano jednak, że przy bardzo ciężkich oparzeniach (trzeciego stopnia) proszek wilgotnieje w bezpośrednim kontakcie z uszkodzonymi tkankami i surowicą, tworząc czarną, nieprzepuszczalną warstwę, ponieważ kora zawiera gumy, kryształy i garbniki, a także drobnoustroje mogące przyczyniać się do zakażeń. Warstwa ta uniemożliwia dostęp tlenu, a tym samym gojenie głębokich oparzeń.
• Mydło: na wszelkiego rodzaju dermatozy, usuwa trądzik, przebarwienia, zmarszczki i rozstępy ciążowe.
• Maść: na lekkie oparzenia, choroby skóry, przebarwienia, grzybicę i opryszczkę.
• Ekstrakt: na alergie, wypryski i blizny oraz jako tonik do włosów.
• Talk: po goleniu oraz przy reakcjach alergicznych, wysypkach, świądzie i otarciach.
• Szampony: do każdego rodzaju włosów; wzmacnia skórę głowy, zapobiega łupieżowi i wypadaniu włosów.
• Krem nawilżający: regeneruje skórę i wygładza zmarszczki mimiczne.
• Krem z kolagenem: regeneruje skórę, usuwa przebarwienia i zapobiega zmarszczkom.

Tepezcohuite, oprócz tego, że jest naturalnym zasobem ciernistych zarośli na terenach środkowego Chiapas i przesmyku Tehuantepec w stanie Oaxaca, stanowi źródło paszy dla bydła; odkryto różne zastosowania terapeutyczne, przede wszystkim dotyczące skóry i wrzodów żołądka, a roślina ma potencjał do łączenia z ekstraktami innych roślin leczniczych. Zaleca się jednak uwzględnić negatywne skutki wynikające z zawartości alkaloidów, dlatego nie należy kontynuować leczenia bez nadzoru specjalisty.

Taksonomia

Nazwa botaniczna: Mimosa tenuiflora - Rodzina: Fabaceae - Rodzaj: Mimosa