Nawłoć

Opis

• ROŚLINA:

Nawłoć (Solidago vurga-aurea), znana również jako hierba de los judíos, pochodzi z Azji i Europy i przystosowała się do innych środowisk obejmujących nieużytki, otwarte przestrzenie i faliste wzgórza Ameryki Północnej.
Jest byliną osiągającą od 70 centymetrów do 1 metra wysokości. Jej łodygi mają kwiaty w pierzastych odcieniach złocistej żółci i wiosłują. Liście są ząbkowane, a kłącze łodygi ma czerwonofioletowy kolor. Owoce są żółtawe i zakończone grzebieniem włosków.
W Europie roślina ta kwitnie zwłaszcza w suchych, widnych lasach pod koniec lata. Koszyczki kwiatowe są zebrane w gęste grona i zawierają kwiaty rurkowate.
W średniowieczu nawłoć była bardzo poszukiwana do leczenia ran ciętych, jako napój herbaciany lub do smarowania w postaci maści.

• SKŁAD:

Wśród składników chemicznych tej rośliny znajdziemy flawonoidy (izoramnetol, kwercetol, glukoramnozydy i kemferol), kwas fenylokarboksylowy, kwas salicylowy i kawowy, antocyjanozydy (miocianina, cianido-3-diglucósido), garbniki (saponozydy), olejki eteryczne i monoterpeny, śluzy oraz inuliny.

• WŁAŚCIWOŚCI I ZASTOSOWANIA KOSMETYCZNE:

Roślina ta ogranicza rozmnażanie grzybów i hamuje rozwój różnych chorób grzybiczych, takich jak kandydoza jamy ustnej wywołana przez grzyb Candida albicans.
W leczeniu chorób jamy ustnej zaleca się płukanie gardła. Środek ten jest również wskazany do łagodzenia objawów aft lub owrzodzeń jamy ustnej.
Zewnętrznie stosuje się go na rany, owrzodzenia skóry, egzemę, czyraki, wypryski i grzybice.
Ponadto przypisuje mu się silne właściwości lecznicze wspomagające gojenie. Kwiaty i liście można nakładać z olejem lub stosować jako okład na rany i oparzenia. Dzięki zawartości olejków eterycznych i śluzów można stosować okład z oleju z nawłoci jako balsam.
Stosuje się ją również przy niektórych dolegliwościach skórnych, takich jak egzema, rany i owrzodzenia skóry