Olejek eteryczny z bergamotki bez bergaptenu BIO

Opis

Nie wiadomo dokładnie, skąd pochodzi drzewo, którego owoc nazywamy bergamotką. Niektóre źródła podają, że Krzysztof Kolumb przywiózł je z Wysp Kanaryjskich, inne wskazują Włochy jako miejsce pochodzenia. Turcy jednak się z tym nie zgadzają i twierdzą, że nazwa wywodzi się od tureckiego beg-armadê, oznaczającego gruszkę pana. Wiemy natomiast, że uprawia się je głównie we Włoszech, przede wszystkim w Kalabrii.

Bergamotka nie jest owocem jadalnym ze względu na bardzo kwaśny smak. Jej skórkę wykorzystuje się jednak do przygotowywania napojów, deserów, naparów i herbat (słynnej Earl Grey). To w skórce koncentruje się esencja, którą pozyskuje się przez tłoczenie owocni na zimno.

Esencja ta jest szczególnie ceniona w perfumiarstwie i należy do najczęstszych składników wód kolońskich oraz lekkich, świeżych wód zapachowych na lato.

Pod względem terapeutycznym esencja bergamotowa wykazuje pewne podobieństwo do olejku eterycznego lawendowego lub petitgrain (z liści gorzkiej pomarańczy).
Wyróżniają się jej właściwości relaksujące, przeciwlękowe i przeciwdepresyjne.
Oferuje również działanie przeciwdrobnoustrojowe i antyseptyczne.

Jej cytrusowy zapach jest bardzo atrakcyjny i przemawia do różnych osób. Przyciąga i zabiera w podróż przez rozmaite „krajobrazy zapachowe”; jego wąchanie nigdy się nie nudzi. Jest odświeżający, musujący, radosny i zabawny. Mógłby być tym przyjacielem, o którym wszyscy marzymy. Pociesza nas, pozwala zapomnieć o zmartwieniach i smutkach. Może nawet zdoła nas rozśmieszyć.

Wygląd: Ciecz bezbarwna, od jasnozielonożółtej do żółtobrązowej

Rozpuszczalność: Rozpuszczalny w alkoholu i olejach. Nierozpuszczalny w wodzie

Środki ostrożności

Nie nakładać nierozcieńczonego na skórę; może powodować podrażnienie.

Należy rozcieńczyć go w oleju bazowym lub przestrzegać zalecanego stężenia w kremach i innych kosmetykach.

Taksonomia

Nazwa botaniczna: Citrus aurantium bergamia - Rodzina: Rutaceae - Rodzaj: Citrus